Bach in Schindler’s List

Συνθέτης: Johann Sebastian Bach (1685 – 1750)

Έργο: H Bourrée (μπαρόκ χορός γαλλικής προέλευσης) από την Αγγλική Σουίτα Νο. 2 σε Λα ελάσσονα, BWV 807 (o αριθμός καταλόγου των έργων του συνθέτη)

Χώρα: Γερμανία

Ταινία: Schindler’s List (1993, Η Λίστα του Schindler) του Steven Spielberg


Russell and Villa-Lobos


Scottish guitarist David Russell is one of the finest guitarist of our times (*1953). When he was 5 years old his family moved from Glascow to the Spanish island of Menorca, where he lives until now. His father was his first guitar teacher. He has been awarded the Grammy award in the classical music category, he is an honorary member of the London Royal Academy and one street in Spain is named after him. He has recorded 16 CDs since 1995 with Telarc. He tours all over the world for recitals and masterclasses. He studies a diverse repertoire from different periods and he often introduces obscure composer to the audience. His playing is characterized by expressiveness and sensibility.

Ο Σκωτσέζος κιθαρίστας David Russell συγκαταλέγεται στους κορυφαίους εν ζωή κιθαριστές της εποχής μας (*1953). Όταν ήταν 5 χρονών η οικογένεια του μετακόμισε από τη Γλασκώβη στo νησί Menorca της Ισπανίας, όπου ζει μέχρι σήμερα. Τα πρώτα μαθήματα κιθάρας τα έκανε με τον πατέρα του. Έχει βραβευτεί με Grammy Award στην κατηγορία της κλασικής μουσικής, είναι επίτιμο μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Λονδίνου και ένας δρόμος στην Ισπανία έχει πάρει το όνομα του. Έχει ηχογραφήσει 16 CD από το 1995 στη δισκογραφική Telarc. Περιοδεύει σε όλον τον κόσμο δίνοντας συναυλίες και masterclass. Ασχολείται με ρεπερτόριο από διάφορες εποχές και συχνά παρουσιάζει και λιγότερο γνωστούς συνθέτες στο κοινό. Το παίξιμο του χαρακτηρίζεται από εκφραστικότητα και αισθαντικότητα.


Heitor Villa-Lobos is the most famous Brazilian composer of the 20th century (1887 – 1959). He created a very special musical style, combining in a unique way the compositional techniques of classical music with music elements form the rich Brazilian tradition. He started learning the clarinet and the cello with his father, an amateur musician. Later, he was an autodidact in guitar, learning from the street musicians. He was also a self-taught composer. In the 20s, he presented his works in Paris, which were very successful and led to his staying in Paris for several years. Coming back from France, he took up the position of music education commissioner in Brazil, organizing children choirs with thousand members. In 1945 he contributed to the founding of the Brazilian Music Academy. His work had already gained recognition in the U.S. and Europe. He was a very prolific composer and despite the fact that he wasn’t a very good pianist, he has composed very important piano works. He has even written a concert for harmonica and orchestra! He loved the guitar very much and has written a few but important works for the guitar repertoire, such as the 12 Studies, 5 Preludes, Suite Populaire Brésilienne and Chôros No. 1 (Typico).

O Heitor Villa-Lobos είναι ο διασημότερος Βραζιλιάνος συνθέτης του 20ου αιώνα (1887 – 1959). Δημιούργησε ένα ιδιαίτερο μουσικό ύφος, συνδυάζοντας με μοναδικό τρόπο τις συνθετικές τεχνικές της κλασικής μουσικής με στοιχεία από τη μουσική παράδοση της Βραζιλίας. Ξεκίνησε μαθήματα κλαρινέτου και τσέλου με τον πατέρα του, ο οποίος ήταν ερασιτέχνης μουσικός, αργότερα όμως έμαθε μόνος του κιθάρα επηρεασμένος από τη δημοφιλή μουσική που έπαιζαν οι μουσικοί του δρόμου. Στη σύνθεση ήταν επίσης σχεδόν αυτοδίδακτος. Τη δεκαετία του ’20 παρουσίασε έργα του στο Παρίσι, όπου γνώρισε μεγάλη επιτυχία και έζησε αρκετά χρόνια. Επιστρέφοντας από τη Γαλλία, ανέλαβε υπεύθυνος της μουσικής εκπαίδευσης στη Βραζιλία, οργανώνοντας παιδικές χορωδίες με χιλιάδες μέλη. Το 1945 συνέβαλε στην ίδρυση της Βραζιλιάνικης Ακαδημίας Μουσικής. Ήδη το έργο του είχε γίνει διάσημο σε Αμερική και Ευρώπη. Ήταν εξαιρετικά παραγωγικός ως συνθέτης  και παρ’ όλο που ο ίδιος δεν ήταν πολύ καλός πιανίστας, έχει συνθέσει πολύ σημαντικά έργα για πιάνο. Έχει γράψει ακόμη και ένα κοντσέρτο για φυσαρμόνικα και ορχήστρα! Την κιθάρα την αγαπούσε πολύ και έχει γράψει λίγα αλλά σπουδαία έργα για το ρεπερτόριο των κιθαριστών, όπως οι 12 Σπουδές, τα 5 Πρελούδια, η Suite Populaire Brésilienne και το Chôros No. 1 (Typico).

Chôros No. 1 (Typico), Heitor Villa-Lobos

Schubert in Barry Lyndon

Συνθέτης: Franz Schubert (Φραντς Σούμπερτ, 1797 – 1828)

Χώρα: Αυστρία

Έργο:  To 2o μέρος (Andante con moto) από το Piano Trio σε Μι ύφεση μείζονα για πιάνο, βιολί και τσέλο, D. 929

(D. 929 είναι ο αριθμός του έργου στο συνολικό κατάλογο έργων του συνθέτη)

Ταινία: Eίναι το βασικό μουσικό θέμα της ταινίας Barry Lyndon (1975) του Stanley Kubrick

Tchaikovsky in V for Vendetta

Συνθέτης: Pyotr Iliych Tchaikovsky (Πιοτρ Τσαϊκόφσκυ, 1840 – 1893)

Χώρα: Ρωσία

Έργο: Festival Overture, The Year 1812 (Eορταστική Eισαγωγή για το έτος 1812) για ορχήστρα

Ταινία: Aκούγεται σε σκηνές της ταινίας (2005) V for Vendetta του James McTeigue

Barber in Platoon

Συνθέτης:  Samuel Barber (Σάμιουελ Μπάρμπερ, 1910 – 1981)

Χώρα: H.Π.Α.

Έργο: Adagio για έγχορδα

Ταινία: Aκούγεται σε μια σκηνή της ταινίας (1986) Platoon (Διμοιρία) του Oliver Stone

Donizetti in Fifth Element

Συνθέτης: Gaetano Donizetti (Γκαετάνο Ντονιτσέττι, 1797 – 1848)

Χώρα: Ιταλία

Έργο: H άρια Il dolce suono…Spargi d’ amaro pianto (Ο γλυκός ήχος…σκορπίζει τα πικρά δάκρυα) ακούγεται στη “Σκηνή της τρέλας” από την όπερα Lucia di Lammermoor

Ταινία: Aκούγεται σε μια σκηνή της ταινίας (1997) The fifth element (To 5ο στοιχείο) του Luc Besson

Richard Strauss in Space Odyssey

Συνθέτης: Richard Strauss (Ρίχαρντ Στράους, 1864 – 1949)

Χώρα: Γερμανία

Έργο: Το 1ο μέρος του έργου Also Sprach Zarathustra (Τάδε έφη Ζαρατούστρα, Αυτά είπε ο Ζαρατούστρα, 1896)
με τον τίτλο Einleitung, oder Sonnenaufgang (Εισαγωγή ή Ανατολή του Ήλιου)

Ταινία: Aκούγεται στο ξεκίνημα της ταινίας 2001 Α Space Odyssey (2001 H Οδύσσεια του Διαστήματος, 1968) του Stanley Kubrick

Wagner in Melancholia

Συνθέτης: Richard Wagner (Ρίχαρντ Βάγκνερ)

Χώρα: Γερμανία

Έργο: το Πρελούδιο (Εισαγωγή) από την όπερα Tristan und Isolde (Τριστάνος και Ιζόλδη)

Ταινία: ακούγεται στην ταινία Melancholia (Μελαγχολία) του σκηνοθέτη Lars von Trier (2011)

Bream and Walton


William Walton (1902 – 1983) is a very important British composer of the 20th century, although not as famous as his compatriots Vaughan Williams or Benjamin Britten. His relationship to the guitar starts and ends with the work Five Bagatelles, written in the framework of his relationship with Andrés Segovia in 1970. Unfortunately, this is the one and only work he has ever written for the instrument. Many critics have often described his style as old-fashioned and bittersweet as compared to the general music climate of his time. However, his works are vibrating with expressiveness and melodiousness and exhibit various influences from jazz and church music, as well from other composers such as Stravinsky, Sibelius, Ravel and others.

Ο William Walton (1902 – 1983) είναι ένας πολύ σημαντικός Βρετανός συνθέτης του 20ου αιώνα, όχι και τόσο γνωστός σήμερα στο κοινό, όσο για παράδειγμα οι συμπατριώτες του Vaughan Williams ή Benjamin Britten. H σχέση του με την κιθάρα έχει να κάνει με το έργο Five Bagatelles που έγραψε στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τον κιθαρίστα Andrés Segovia, το 1970, το μοναδικό δυστυχώς έργο που έγραψε για κιθάρα. Το μουσικό του ύφος έχει χαρακτηριστεί από κάποιους μουσικοκριτικούς ως παλιομοδίτικο και γλυκόπικρο για τα δεδομένα της εποχής του, όμως τα έργα του ξεχειλίζουν από εκφραστικότητα και μελωδικότητα, έχουν επιρροές από την τζαζ και από εκκλησιαστικούς ύμνους καθώς και από άλλους συνθέτες όπως ο Stravinsky, o Sibelius, o Ravel κ.ά.


Julian Bream is considered to be one of the stellar guitarists and lutenists of the 20th century. He was born in London in 1933 and started the first guitar lessons with his father. Later he enrolled in the Royal College of Music, where at that time there was no guitar department yet. 1950 marked his first recital in London which inaugurated a concert series in Europe, U.S.A. and Asia. This was a new experience for the audiences which weren’t familiar with classical guitar recitals. Bream has collaborated with many composers such as Malcolm Arnold, William Walton, Michael Tippet, Lennox Berkeley, Leo Brouwer and others and inspired them to write for the guitar, broadening the existing modern repertoire. Thanks to his intense activity with recordings, Grammy awards, recitals and masterclasses, Bream helped the guitar to emerge as a respectable instrument in the classical music sphere.

Ο Julian Bream είναι ένας από τους κορυφαίους κιθαρίστες και λαουτίστες του 20ου αιώνα. Γεννήθηκε στo Λονδίνο το 1933 και ξεκίνησε τα πρώτα μαθήματα κιθάρας με τον πατέρα του. Στη συνέχεια γράφτηκε στο Royal College of Music του Λονδίνου, όμως εκείνη την εποχή δεν υπήρχε εκεί ακόμη τμήμα κιθάρας. Η πρώτη του συναυλία στο Λονδίνο το 1950 ήταν η αρχή από μια σειρά συναυλιών σε όλη την Ευρώπη και έπειτα στην Αμερική και την Ασία. Ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για το κοινό που δεν ήταν συνηθισμένο σε ρεσιτάλ κλασικής κιθάρας. O Bream συνεργάστηκε με συνθέτες όπως ο Malcolm Arnold, o William Walton, o Michael Tippet, o Lennox Berkeley, o Leo Brouwer κ.ά. και τους ενέπνευσε να γράψουν μουσική για κλασική κιθάρα, διευρύνοντας έτσι το μοντέρνο ρεπερτόριο του οργάνου. Με ηχογραφήσεις, βραβεία Grammy, με συναυλίες και σεμινάρια σε όλον τον κόσμο, ο Bream βοήθησε την κιθάρα να αναδειχθεί ως ένα αξιοσέβαστο και γοητευτικό όργανο στο χώρο της κλασικής μουσικής.

Five Bagatelles: V. Con Slancio (Vehemently/Με ορμή)

(Bagatelle is something worthless, trivial. As a music term it refers to a short light piece/μπακατέλα είναι κάτι το ευτελές, χωρίς αξία, στη μουσική αναφέρεται σε ένα ανάλαφρο κομμάτι σύντομης διάρκειας),

by William Walton

Albeniz and Williams


Isaac Albéniz (1860 – 1909) was a Spanish pianist and composer. Many of his works have been transcribed for guitar and they are deemed as very important in the repertoire (Granada, Asturias, Cadiz, Cordoba, Mallorca, Sevilla and others). It is worth mentioning that several works are more famous in their guitar version than in the original piano score! Albeniz was inspired by the traditional Spanish music. He was a child prodigy at piano and he appeared in public as a piano performer already when he was only 4 years old! From the age of 9, he toured through Northern Spain with his father, giving piano recitals. He studied in Leipzig and Brussels. He lived in London and Paris. Shortly before he died, he was honored by the French government with the “Cross of the Legion of Honor”.

O Isaac Albéniz (1860 – 1909) ήταν Ισπανός πιανίστας και συνθέτης. Πολλά έργα του έχουν διασκευαστεί για κιθάρα και μάλιστα είναι από τα σημαντικότερα του ρεπερτορίου (Granada, Asturias, Cadiz, Cordoba, Mallorca, Sevilla κ.ά.). Πολλά του έργα είναι σήμερα περισσότερο γνωστά μέσα από την κιθάρα, αν και αρχικά γράφτηκαν για πιάνο! Στις συνθέσεις του ο Albeniz έχει εμπνευστεί από την παραδοσιακή ισπανική μουσική. Ήταν παιδί-θαύμα στο πιάνο και από τα τέσσερα του χρόνια έκανε δημόσιες εμφανίσεις. Από τα 9 του χρόνια, περιόδευε σε όλη τη Βόρεια Ισπανία με τον πατέρα του, δίνοντας συναυλίες. Σπούδασε στη Λειψία και τις Βρυξέλλες. Έζησε στο Λονδίνο και το Παρίσι. Λίγο καιρό πριν πεθάνει, η γαλλική κυβέρνηση τον τίμησε με το “Σταυρό της Λεγεώνας της Τιμής”.


John Williams (*1941) is a famous Australian guitarist (NB! not to be confused with the film composer John Williams!), who has studied and lives in the U.K. In 1956 he started attending piano lessons at the Royal Academy of Music (London), because the guitar department had not yet been founded! Upon his graduation, the Academy entrusted him with the establishment of the guitar faculty. Thus, Williams was the head of the guitar sector for the first two years of its existence. He has a rich discography and has played all over the world. He has collaborated with the rock guitarist of “The Who”, Pete Townsend and has interpreted the famous music theme Cavatina by Stanley Myers from the Oscar winning film The Deer Hunter.

Ο John Williams (*1941) είναι διάσημος Αυστραλός κιθαρίστας (Σημ.: υπάρχει και συνθέτης κινηματογραφικής μουσικής με το ίδιο όνομα, δεν είναι το ίδιο πρόσωπο!), που σπούδασε και ζει στην Αγγλία. Το 1956 άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα πιάνου στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου, γιατί ακόμη δεν υπήρχε τμήμα κιθάρας εκεί! Όταν αποφοίτησε, η Ακαδημία του ανέθεσε να ιδρύσει τμήμα κιθάρας. Έτσι ο John Williams ήταν ο υπεύθυνος του τομέα κιθάρας για τα δύο πρώτα χρόνια λειτουργίας. Έχει πλούσια δισκογραφία και έχει εμφανιστεί σε συναυλίες σε όλον τον κόσμο. Έχει συνεργαστεί με το ροκ κιθαρίστα του συγκροτήματος “The Who”, Pete Townsend και έχει ερμηνεύσει το μουσικό θέμα Cavatina του Stanley Myers από τη βραβευμένη με Όσκαρ ταινία The Deer Hunter (Ο Ελαφοκυνηγός).


Asturias (Leyenda) (The legend of Asturias – a region in Spain/περιοχή στην Ισπανία), Isaac Albéniz