Bream and Walton


William Walton (1902 – 1983) is a very important British composer of the 20th century, although not as famous as his compatriots Vaughan Williams or Benjamin Britten. His relationship to the guitar starts and ends with the work Five Bagatelles, written in the framework of his relationship with Andrés Segovia in 1970. Unfortunately, this is the one and only work he has ever written for the instrument. Many critics have often described his style as old-fashioned and bittersweet as compared to the general music climate of his time. However, his works are vibrating with expressiveness and melodiousness and exhibit various influences from jazz and church music, as well from other composers such as Stravinsky, Sibelius, Ravel and others.

Ο William Walton (1902 – 1983) είναι ένας πολύ σημαντικός Βρετανός συνθέτης του 20ου αιώνα, όχι και τόσο γνωστός σήμερα στο κοινό, όσο για παράδειγμα οι συμπατριώτες του Vaughan Williams ή Benjamin Britten. H σχέση του με την κιθάρα έχει να κάνει με το έργο Five Bagatelles που έγραψε στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τον κιθαρίστα Andrés Segovia, το 1970, το μοναδικό δυστυχώς έργο που έγραψε για κιθάρα. Το μουσικό του ύφος έχει χαρακτηριστεί από κάποιους μουσικοκριτικούς ως παλιομοδίτικο και γλυκόπικρο για τα δεδομένα της εποχής του, όμως τα έργα του ξεχειλίζουν από εκφραστικότητα και μελωδικότητα, έχουν επιρροές από την τζαζ και από εκκλησιαστικούς ύμνους καθώς και από άλλους συνθέτες όπως ο Stravinsky, o Sibelius, o Ravel κ.ά.


Julian Bream is considered to be one of the stellar guitarists and lutenists of the 20th century. He was born in London in 1933 and started the first guitar lessons with his father. Later he enrolled in the Royal College of Music, where at that time there was no guitar department yet. 1950 marked his first recital in London which inaugurated a concert series in Europe, U.S.A. and Asia. This was a new experience for the audiences which weren’t familiar with classical guitar recitals. Bream has collaborated with many composers such as Malcolm Arnold, William Walton, Michael Tippet, Lennox Berkeley, Leo Brouwer and others and inspired them to write for the guitar, broadening the existing modern repertoire. Thanks to his intense activity with recordings, Grammy awards, recitals and masterclasses, Bream helped the guitar to emerge as a respectable instrument in the classical music sphere.

Ο Julian Bream είναι ένας από τους κορυφαίους κιθαρίστες και λαουτίστες του 20ου αιώνα. Γεννήθηκε στo Λονδίνο το 1933 και ξεκίνησε τα πρώτα μαθήματα κιθάρας με τον πατέρα του. Στη συνέχεια γράφτηκε στο Royal College of Music του Λονδίνου, όμως εκείνη την εποχή δεν υπήρχε εκεί ακόμη τμήμα κιθάρας. Η πρώτη του συναυλία στο Λονδίνο το 1950 ήταν η αρχή από μια σειρά συναυλιών σε όλη την Ευρώπη και έπειτα στην Αμερική και την Ασία. Ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για το κοινό που δεν ήταν συνηθισμένο σε ρεσιτάλ κλασικής κιθάρας. O Bream συνεργάστηκε με συνθέτες όπως ο Malcolm Arnold, o William Walton, o Michael Tippet, o Lennox Berkeley, o Leo Brouwer κ.ά. και τους ενέπνευσε να γράψουν μουσική για κλασική κιθάρα, διευρύνοντας έτσι το μοντέρνο ρεπερτόριο του οργάνου. Με ηχογραφήσεις, βραβεία Grammy, με συναυλίες και σεμινάρια σε όλον τον κόσμο, ο Bream βοήθησε την κιθάρα να αναδειχθεί ως ένα αξιοσέβαστο και γοητευτικό όργανο στο χώρο της κλασικής μουσικής.

Five Bagatelles: V. Con Slancio (Vehemently/Με ορμή)

(Bagatelle is something worthless, trivial. As a music term it refers to a short light piece/μπακατέλα είναι κάτι το ευτελές, χωρίς αξία, στη μουσική αναφέρεται σε ένα ανάλαφρο κομμάτι σύντομης διάρκειας),

by William Walton